Zeven jaar werkte ik als leerkracht in het basisonderwijs. Een dynamisch werkveld, waarbij ik het heerlijk vond om te werken met kinderen, vanwege hun oprechtheid, openheid en eerlijkheid. Een voorrecht om van kinderen een partner in hun leerproces te mogen zijn en zij in het mijne, want kinderen leren je ontzettend veel over hen, de wereld en over jezelf.
Ik omschrijf mijzelf vaker als een consciëntieuze duizendpoot. Ik ben trouw aan wat ik doe en heb altijd dingen nodig (gehad) om mijn nieuwsgierigheid en honger naar nieuwe ervaringen, indrukken en lichte actie te stillen. Mijn interesses en hobby’s lopen dan ook nogal uiteen, wat meer dan eens leidt tot verraste reacties van mensen, als ik vertel wat ik zoal doe en gedaan heb: (familie)opstellingen, edelsteentherapie, motorrijden, edelsmeden, dans, zang, verschillende muziekinstrumenten bespelen.
Over hoogbegaafdheid wist ik tot enkele jaren geleden nog weinig, behalve dat je dan briljant moest zijn (dacht ik toen nog). Dit veranderde toen iemand mij vertelde over zijn hoogbegaafdheid, wat zijn ervaringen waren en hoe hij had ontdekt dat hij hoogbegaafd was. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Ik begon er meer en meer over te lezen en hoe meer ik erover te weten kwam, hoe meer herkenning. Onder andere al die verschillende interesses en die eeuwige honger naar nieuwe ervaringen. Ik leerde mezelf en mezelf in relatie tot mijn omgeving beter begrijpen. Uiteindelijk vind ik dat het belangrijkst en ik hoop dan ook dat ik dat kan meegeven in mijn werk bij Senzai.